Medusa'nın Salı

Medusa'nın Salı
(Le Radeau de la Méduse)
Sanatçı Théodore Géricault
Yıl 1818-1819
Tür Tuval üzerine yağlıboya
Boyutlar 491 cm × 716 cm (193 in × 282 in)
Konum Louvre Müzesi, Paris

Medusa'nın Salı[1] (Fransızca Le Radeau de la Méduse), Fransız ressam Théodore Géricault tarafından 1818-1819 yıllarında çizilen ve Fransız romantizminin ikonlarından biri sayılan yağlıboya tablodur. Boyu 491 cm, genişliği 716 cm olan tabloyu, Géricault yirmi yedi yaşındayken tamamladı.[2] Tabloda, 1816 yılında Moritanya açıklarındaki Arguin Kayalıkları'na çarpan Fransız fırkateyni Méduse'ün çaresiz yolcuları, bir salın üzerinde betimlenmektedir.

Resim, bir kazazedenin hatırlayıp anlattığı bir anı gösteriyor: Kurtulmalarından önce, ufukta bir gemi görmüşler (resmin sağ üst tarafında) ve ona işaret göndermeye çalışmışlardı. Ancak gemi gözden kaybolmuştu ve kazazedenin sözleriyle saldakiler "çılgınca bir mutluluktan derin bir ümitsizlik ve kedere düşmüşlerdi".[3] Argus isimli bu gemi iki saat sonra geri dönmüş ve hayatta kalanları kurtarmıştı.

Tablo

Stil

Oldukça büyük boyutlardaki (491 × 717 cm) bu tablo 1819'da Paris Salonu'nda ilk sergilendiğinde tartışmalı yorumlara sebep oldu. Tabloyu tutkuyla övenler kadar kınayanlar da mevcuttu. politik bir mesajı - geminin batmasına sebep olan kaptan deneyimsizdi ancak politik açıdan kuvvetli bir Bonapart karşıtıydı - da bulunan resim, romantik resmin canlanmasını ve neoklasizm stilinden kopuşun başlamasını sağlamasıyla da sanatsal açıdan başarılıydı. Tarihi resim türünün epik ölçülerinde yapılan resim aynı zamanda Fransa'da güncel bir haberi konu alan ilk tabloydu.[4] Uzakta olduğu varsayılan kurtarma gemisine bayrak sallayan merkezi figürün kas yapısındaki kusursuzluk neoklasizm ekolünü hatırlatır, ancak tablonun genelinde romantizm hakimdir. Işığın ve gölgenin doğallığı, bitkin vücutların gerçekçiliği ve kompozisyonun duygusal karakteri tabloyu neoklasizmin sadeliğinden uzaklaştırır. Medusa'nın Salı'nı önceki tablolardan ayıran bir başka özellik de güncel bir olayın, dini ve klasik temalar kullanılmadan, kahramanlıktan uzak ve sıradan insanlarla anlatılmasıdır.

Çizilişi

Ön plandaki figürlerden biri için yapılmış karakalem eskiz

Büyük ilgiyle karşılanan gemi kazasından ve enkazdan etkilenen 25 yaşındaki ressam Théodore Géricault, bu olayı anlatan bir tablo çizmeye karar verdi ve 1818'de, kaza hakkında yayınlanmış haberleri yazanlarla iletişime geçti. Géricault, resmi yeterince gerçekçi çizebilmek için Beaujon Hastanesi'nin morgundaki cesetlerin eskizlerini çizdi. Hatta cesetlerdeki bozulmayı inceleyebilmek için, kesilmiş kol ve bacakları stüdyosuna götürdü.

Géricault tabloyu çizerken arkadaşlarını model olarak kullandı. Örneğin, ön planda yüzükoyun ve kolları açık duran figür için ressam Eugène Delacroix modellik yaptı. Ayrıca Géricault'un oldukça uzun konuşmalar yaptığı iki kazazede olan Henri Savigny ve Alexandre Corréard, salın direğinin dibindeki gölgeli bölümde resmedildi.[5]

Sergilenme

Tabloya sahip olmak için çok çaba harcayan Louvre Müzesi'nin küratörü Forbin Kontu Louis Nicolas Philippe Auguste sayesinde, ressamın 1824'teki ölümünün ardından tablo mirasçılarından satın alınarak müzeye getirildi. Ayrıca tablonun bronz bir rölyefi de Géricault'un Paris'teki Père Lachaise Mezarlığı'nda bulunan mezarının üzerine yerleştirildi.

Tablonun kullanıldığı diğer eserler

Edebiyat

Müzik

Diğer

Notlar

  1. Little, Stephen. ...izmler: Sanatı Anlamak. Yapı Yayın, Sayfa /3.
  2. Berger, Klaus. "Géricault and His Work". Lawrence: University of Kansas Press, 1955. sayfa 78
  3. Riding, Christine (2003). "The Raft of the Medusa in Britain". Patrick Noon ve Stephen Bann. Crossing the Channel: British and French Painting in the Age of Romanticism. London: Tate Publishing. s. sayfa 77. ISBN 1-85437-513-X.
  4. John Singleton Copley'nin güncel bir olaydan hemen iki sene sonra, 1783'te çizdiği Binbaşı Pierson'ın Ölümü tablosu gibi pek çok İngiliz tablosu, bu türün yolunu açmıştı. Ayrıca Jacques-Louis David'in bitmemiş resmi Tenis Kortundaki Yemin gibi duygusal ve politik propaganda resimleri ile Antoine-Jean Gros'un Bonapart Yafa'da Veba Kurbanlarını Ziyaret Ederken'i gibi Napolyon temalı resimler de bu türün öncülleriydi.
  5. Hagen & Hagen, sayfa 376
  6. Barnes, Julian (1990). A History of the World in 10 1/2 Chapters. London: Vintage Books. s. sayfa 320. ISBN 0-679-73137-7 978-0-679-73137-5.
  7. Walker'ın Adrift isimli çalışmasını içeren The New Yorker kapağı

Kaynakça

This article is issued from Vikipedi - version of the 8/19/2015. The text is available under the Creative Commons Attribution/Share Alike but additional terms may apply for the media files.